De boekenkast leeglezen (of juist niet)

De kast leeglezen

Net als dat ik de koelkast ‘leeg-eet’ voordat ik op vakantie ga, ben ik voor de aanstaande verhuizing bezig met het uitmesten van een andere kast: de boekenkast. 

Ik hou van boeken. En ook nog echt van fysieke boeken, in de kast. Aan de e-reader ben ik nog niet begonnen en tot voor kort had ik ook geen reden om boeken weg te doen. Toch stonden er intussen stiekem best een boel in de kast die ik écht niet nogmaals ga lezen. Aangezien ik later dit jaar ga verhuizen, heb ik al een keer afscheid genomen van een stapel van dat soort one time reads. Ik bleek echter ook nog best wel wat boeken te bezitten die ik nog nooit heb gelezen. Gekregen. Gewonnen. Gekocht op het vliegveld maar niet verder gekomen dan pagina 20. Meegenomen uit een uitverkoopbak zonder intentie om er direct aan te beginnen. Ik liet ze altijd staan want tja… je doet toch niet zomaar een (nieuw!) boek ongelezen weg. Maar ga ik ze mee verhuizen? Het risico daarvan is, dat ze dan opnieuw ongelezen in de kast belanden, en ik ken mezelf: de kans dat ik ze nog ooit eens ga lezen is dan al helemaal nihil. Ik had dus een missie. De kast leeglezen.

Natuurlijk begon ik met de boeken die ik sowieso graag wilde lezen, maar waar ik nog niet aan toe was gekomen. Dat was een makkie. Ik bleek een goede motivatie om lekker te gaan lezen in de tijd die anders vaak verloren gaat aan net te lang achter de macbook zitten. En het ruimde al lekker op. Maar de laatste Nicci French is eindelijk uit, en nu moet ik zo’n random boek gaan kiezen. Pfff… 

Wacht eens even…

Moét ik dit? Waarom eigenlijk? Als het exemplaar niet toevallig in mijn kast had gestaan, had ik het waarschijnlijk nooit zelf uitgezocht om te gaan lezen. En er is altijd iemand blij mee te maken (zoals met mijn marktplaatstip over rommelmarktspullen). Terwijl ik er nu juist niét blij van word als ik ze zie staan. En mijn streven is juist om zo weinig mogelijk ‘clutter’ in huis te hebben. Tijd voor rigoureuze actie. Ik heb alle boeken uit de kast gehaald die niet mee verhuizen. En ze gaan linea recta in de weggeefdoos. Wat geeft het een fijn gevoel om nu echt alléén mijn ‘bewaarboeken’ te zien staan. Zo simpel. Misschien ga ik nu wel gewoon de hele Harry Potterserie re-readen. Do more of what makes you happy 🙂

Life is too short to read bad books

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.